Tag: plezier

Voorlezen uit eigen werk? Jazeker!

De Nationale Voorleesdagen zijn vandaag voor mij ten einde gekomen. Ik kom net thuis van de laatste basisschool en ben er een beetje beduusd van.

Wat is het een succes gebleken, met alle mooie en lieve reacties op mijn boek. Van de juffen en de meesters, maar natuurlijk vooral van alle kinderen.

Voorgelezen op scholen in verschillende wijken. Je merkt dat er in sommige wijken meer aandacht nodig is inzake leesbevordering. Bij deze scholen heb ik gratis exemplaren (met een kleine beschadiging) achtergelaten, zodat deze in de leestas mee naar huis mogen. In de hoop dat er thuis extra aandacht wordt besteedt aan (voor)lezen.

Bij het voorlezen in de groepen, kon ik bij het omslaan van de bladzijden mooi naar het gedrag en de uitdrukking op het gezicht van de kinderen kijken. Dat was goud waard!

Opmerkingen:

  • Ik vind jou lief 🙂
  • Jij bent mooi.
  • Jij hebt mooie haren.
  • Mijn papa en mama zijn niet meer samen 😦
  • Mooie broek.
  • Ik heb ook een hond.
  • Mijn opa en oma hebben twee honden.
  • Ik heb een konijn en een poes.
  • Mijn vader heeft bloed op zijn hand 😮

Vragen en antwoorden:

  • Zijn die hondjes van jou? Ja, die zijn van mij.
  • Mag ik ze een keer aaien? Daarover moet ik nog even nadenken.
  • Waarom kijkt Rover altijd boos? De snuit van Rover ziet er nu eenmaal zo uit. Maar uiterlijk zegt niet alles over hoe je echt bent. Rover is dus eigenlijk heel lief met een boze snuit.
  • Heb jij zelf kinderen? Nee, die heb ik niet. Mijn hondjes zijn wel een beetje mijn kinderen. Niet echt natuurlijk, maar ik hou wel heel veel van ze.
  • Is dat een echte tatoeage op jouw arm? Staat er een naam op? Ja, dat is een echte tatoeage. Er staat Sisters en dat betekent zussen.
  • Heb jij zussen? Mijn zusje heet Bliss. Ja, ik heb twee zussen.

Gedrag:

  • Verlegen
  • Nieuwsgierig
  • Brutaal
  • Té schattig
  • Knuffelig

Observatie:

  • Spanning
  • Afgeleid
  • Moe
  • Geconcentreerd
  • Onder de indruk

Alle basisscholen in Almelo en omstreken, hartstikke bedankt voor jullie gastvrijheid! En daarnaast ook voor het vertrouwen en aanschaffen van mijn boek. Hopelijk hebben Stip & Yuki jullie iets geleerd over vriendschap, moed en vooroordelen.

Vindt jij het leuk om op de hoogte te worden gehouden van mijn (nieuwe) blogs? Laat dan een reactie achter bij één van mijn verhalen. In dat veld kan jij aanvinken dat jij op de hoogte wilt blijven van berichten/reacties.

Dansjes en drankjes!

Een aantal weken geleden had ik tickets gescoord voor een 80’s – 90’s dansavond in een lokale kroeg. Zaterdag was het zover. Met 11 matties waren wij klaar voor een avond drankjes en dansjes.

Na een drukke periode inzake het uitgeven van mijn kinderprentenboek, was ik wel toe aan wat ontspanning. Ik word altijd blij van 80’s en 90’s muziek. Iemand kwam met het idee om naar de dansavond Zat op Tied te gaan. De hele avond dansen op muziek uit mijn jeugd sprak mij wel aan.

Voordat het zover was, waren er die dag nog wat hordes te nemen. Er stond een radio-interview gepland, daarna door naar een signeersessie, honden ophalen bij oma, koken voor een hongerig gezelschap, slaapplekken voor de matties fiksen en toen was er nog net wat tijd over om mijzelf uit de kreukels te trekken en okselfris te maken.

Het vervoer… tja, daarover hadden we nog niet nagedacht. Niet genoeg fietsen voor iedereen, dus dan maar met z’n allen in mijn Batmobiel. Een bomvolle Hyundai Atos heeft er waarschijnlijk erg grappig uitgezien. Met de auto terug zou het niet worden, omdat wij allemaal wel behoefte hadden aan een drankje of twee (drie, vier…). Mij was gezegd dat ‘iemand’ wel iets zou regelen.

Bij de kroeg aangekomen, zagen wij dat de rest van de matties al op ons stonden te wachten. We waren compleet en konden onze opwachting maken. Binnen was het even wennen aan de flitsende lampen en het blacklight (hagelwitte tanden waren in de 80’s niet weg te denken). Blijkbaar zagen mijn ogen er eng uit door dit licht. Vivi vond mij er nogal horrorachtig uitzien en dat was voor mij aanleiding om hem de hele avond te stalken en hem te laten schrikken.
Binnen was het nog rustig. De zitjes waren gevuld met wat ‘bejaarden’. Langzaam druppelde de tent vol.

Wat een feest werd het! Met leeftijden van 24 jaar tot 57 jaar was onze groep mooi gemêleerd. Maar allemaal liefde voor dezelfde muziek. Sprinkhaan Japie stuiterde alle kanten op en entertainde de dames op leeftijd. Jopie scheurde tijdens een gewaagde dansmove uit zijn broek en het is mij nog steeds een raadsel waar Jos die palmboom vandaan haalde. De kroegeigenaar kwam de plant streng maar rechtvaardig opeisen. Jos kreeg een standje en daarna weer doorrr.

Het is zo leuk om zoveel vrolijke mensen bij elkaar te zien. Maar wat mij opviel is een man en een vrouw die vanaf minuut één stonden te dansen. Ze hebben niets gedronken en waren erg fanatiek op de dansvloer, tot het einde van de avond. Het plezier spatte er vanaf. Je zou ze misschien als wat vreemd kunnen bestempelen, maar ik vond het vooral erg gaaf dat zij zo zichtbaar aan het genieten waren. Totaal niet bezig met hun omgeving en heerlijk jezelf zijn. Gewoon mooi!

En dan maar eens bekijken hoe we thuis moesten komen. Met wat wisselingen in de transportmiddelen, hadden wij geluk dat een vriendin onze BOB wilde zijn. Haar fiets werd door een dronken droppie meegenomen, die wij onderweg nog inhaalde. Dat zag er niet echt stabiel uit, maar ook hij haalde de eindstreep. Dat was bij ons thuis, waar nog een gezellige afterparty ontstond.

En dan de zondag om bij te komen. De keet aan kant en heerlijk het rijk alleen. En sinds een lange periode weer tijd om een verhaaltje te schrijven. Dat is toch wat ik graag doe.

Vindt jij het leuk om op de hoogte te worden gehouden van mijn (nieuwe) blogs? Laat dan een reactie achter bij één van mijn verhalen. In dat veld kan jij aanvinken dat jij op de hoogte wilt blijven van berichten/reacties.