Tag: blogs

Provinciaaltjes on tour

In 2009 hebben wij voor het eerst een reis door Amerika gemaakt. Startend in New York, daarna een rondreis aan de westkust en afgesloten in Florida. Genoeg meegemaakt, zoals dat bij ons gebruikelijk is. De provinciaaltjes on tour!

De reis begon in New York. Niks geen taxi vanaf het vliegveld, maar lekker freestyle met de trein/metro/monorail of hoe dat ding ook wordt genoemd. De ticketautomaat voor het openbaar vervoer was naar onze mening nogal vaag en daarom hadden wij tickets gekocht waarvan wij niet zeker wisten of dat de juiste waren. Op dat moment nog grappend over een verkeerde trein pakken en achtergelaten worden na einde dienstregeling. Dit overkwam ons trouwens wel in Ierland. Ergens achteraf stopte de al lege trein en de lampen gingen uit. Eerst moesten wij lachen, maar toen er heel lang niets gebeurde, ja toen kneep het kontje wel iets aan elkaar. Uiteindelijk kwam er een schoonmaker aanlopen en zag ons daar zitten. Die vent kwam niet meer bij van het lachen. Hij heeft er voor gezorgd dat wij netjes op het station van Belfast werden afgeleverd. Voor ons was hij de held van de dag.

Wij hebben veel gewandeld in the Big Apple. En van wandelen krijgen wij trek, heel veel trek (van mij moeder mocht ik nooit het woord honger gebruiken. ‘In Afrika, daar hebben ze honger’ zei ze dan altijd). Jullie moeten even goed begrijpen dat onze dagindeling veelal draait om eten. Bij het ontbijt bespreken wij de aankomende lunch en bij de lunch bespreken wij alvast het avondeten. Op een gegeven moment zagen wij een bord van Subway hangen. ‘Naaahhh’ zegt Ronald, ik lust wel iets van Subway. ‘Ja tuulk, lekker’ zeg ik. Pijl op het bord volgen, trap af, rondkijken…komen wij uit bij de metro, geen Subway te bekennen. Ronald weer de trap op en weer naar beneden. ‘Echt hoor Harriët, die Subway moet hier ergens zijn’. Metro=Subway… snap je? Ooh Lord, help me with this one 🤦‍♀️

Na New York stond een rondreis aan de westkust op de planning. Wij vlogen op Los Angeles, een vlucht van circa 6 uur. Geboekt bij United Airlines en dat was best luxe. Ruime leren stoelen en een vlotte bediening. ‘Drankje mevrouw? Ja lekker! Wilt u nog een drankje mevrouw? Jazeker!’ Dat ging zo door en bij aankomst voelde ik mij wat wollig in de knar. Ronald is niet zo’n drinker, maar wel een dromer en dus ook wel eens wollig in de knar. Bij de douanecontrole deed ik braaf wat er van mij werd verlangd. Schoenen uit, riem af, sieraden af, poortje door en voilà! Ronald kwam na mij en kwam ook zonder gekkigheid door het poortje. Bij het hele circus van weer aankleden hoorde ik ineens iemand heel hard schreeuwen. ‘Against the wall!’ Ik schrok me rot, scharrelde mijn spullen van de band en liep naar de dichtstbijzijnde muur. Nog rommelend met mijn spullen, had ik niet in de gaten dat Ronald niet bij mij was. Toen werd er weer hard geschreeuwd. ‘Against the wall! I won’t say it again!’ Iemand van de politie/bewaking bleek tegen mijn oh zo lieve man te schreeuwen. En die had werkelijk niks in de gaten. Lekker aan het dagdromen, ondertussen zijn riem om zijn broek trekkend en in zijn rugzak aan het grabbelen. Ik riep hem en zei dat hij moest opletten wat er om hem heen gebeurde. Totaal niet in de gaten wat er speelde, keek hij mij aan en had het toen pas door. Het bleek om een oefening te gaan. Ik ben me rot geschrokken, maar Ronald was niet onder de indruk.

Los Angeles was echt geweldig. Een Mustang cabrio gehuurd en lekker door de stad getuft. Op Hollywood Boulevard heb ik zelfs nog lopen knokken met Freddy Krueger. Hij had echt een paar tikken verdiend. Nog steeds krijg ik rillingen wanneer ik aan de film Nightmare on Elm street denk. Hij weet er nu van 😏

Vindt jij het leuk om op de hoogte te worden gehouden van mijn (nieuwe) blogs? Laat dan een reactie achter bij één van mijn verhalen. In dat veld kan jij aanvinken dat jij op de hoogte wilt blijven van berichten/reacties.

Bo(ot)reisje langs de Rijn

Dit jaar gingen wij op vakantie naar Koblenz en Bo ging voor het eerst met ons mee. Best spannend, aangezien zij nog steeds een ongeleid projectiel is met heel veel lawaai aan het kontje. Voor 80 decibel draait zij haar paw niet om. Je vraagt je af hoe het in de auto gaat, slapen op een andere plek en met het poing-poing gedrag op het terras. Het leverde weer mooi materiaal op.

Vroeg opgestaan en op ons gemak de auto ingepakt. Bo is wagenziek dus kreeg zij een reistabletje. Wij hadden vóór de vakantie met haar geoefend. Bench op de achterbank met daarin wat speelgoed. Deze proefritten werden met wisselend succes afgerond.

Zodra wij in de auto zaten, was voor ons de vakantie begonnen. Nog niet op de snelweg aangekomen, waren de krentenbollen al uit de verpakking en ook de koffie moest er direct aan geloven. Gewoon gezellig. Zo gaat dat al jaren.

Bij de eerste stop bleek dat het hondje de bench had ondergekotst. Dus niet chillen op de parkeerplaats, maar schoonmaken. Ach ja, ff d’r an met de lippe en weer klaar om te gaan.

Binnen een kwartier rook de hele auto naar kak. Wij keken elkaar aan… het zal toch niet? Bij de eerstvolgende parkeerplaats gestopt, doodsbenauwd voor wat wij zouden aantreffen. Het viel mee gelukkig. Bo had blijkbaar een enorme bout gelaten. Dat zo’n klein hondje zoveel vuns kan produceren.

Het beestje zat achterin toch niet lekker op haar plek. Dan maar voorin, fijn bij ‘het vrouwtje’. Zittend bij mij op schoot hebben wij samen haar favoriete liedje opgezet en meegezongen; PAW Patrol, PAW Patrol, We’ll be there on the double ♫ ♫. Daarna was ze weer een blij meisje.

Aangekomen bij ons appartement waren wij blij verrast. Op de begane grond, strak aan de Rijn een ruim verblijf, van alle gemakken voorzien. Door de open ramen blafte Bo naar alle vrachtschepen “Schip Ahoy!” en ook voorbijgangers werden getrakteerd op een wilde begroeting, met hilarische schrikreacties als gevolg.

Omdat Bo nog zo jong en onbezonnen is, hadden wij een hondenbuggy meegenomen. Wanneer dat nodig was, konden wij haar ‘opsluiten’. Heel handig voor lange wandelingen in de warmte, maar vooral wanneer wij op een terrasje gingen eten. Thuis hadden wij haar aan de buggy laten wennen. Ze heeft uren in dat ding doorgebracht en wilde er niet meer uitkomen. Dan keek zij vanuit de buggy naar mijn kookkunsten of hoe ik de stofzuiger hanteerde.

Bij een leuk Italiaans restaurant op het terras, genietend van ons eten, lag Bo in haar buggy met een kauwbotje en wat speelgoed, minding her own business. Op sommige stukken van de stof van de buggy is gaas verwerkt, zodat je erdoorheen kan kijken. Dat hadden twee kinderen achter ons gezien en zij vonden het grappig om Bo te stangen. Daar was ze niet van gediend en ging als een echte Jackie tekeer en beukte tegen het gaas. Eén van de twee koters schrok daar zo van, die wilde wegrennen en kwam te vallen. Een brullend kind met straateczeem tot gevolg. Onder het motto: Don’t fuck with us, we fuck back, hadden wij geen medelijden met dat rotjong.

Na het hoofdgerecht en vele karafjes Lambrusco was het tijd voor een toetje. De serveerster kwam aanlopen met de kaart. Ik wilde haar waarschuwen voor de waaksheid van Bo, maar dat liep anders. Ik wilde haar zeggen dat ze niet hoefde te schrikken van het geblaf, maar mijn Duits is om te janken dus zei ik in plaats van hab keine angst de nare woorden nicht schießen. De serveerster deinsde terug en ik had tegelijk door dat mijn woordkeuze hartstikke fout was. Met handen en voeten uitleg gegeven en er uiteindelijk samen hard om gelachen. Ja de Duitse taal… dat is een aandachtspuntje.

De vakantie was puur genieten. Mooie stukken langs de Rijn en Moezel gereden, lange wandelingen in de omgeving gemaakt en mooie momenten aan het water doorgebracht. Aan een lange lijn heeft Bo in de Rijn gezwommen. Absoluut niet bang voor de grote rivier met sterke stroming. Ze kan zo goed zwemmen, wij hebben haar bij thuiskomst gelijk aangemeld bij de reddingsbrigade van Baywatch. Bootje van de Hoogenband to the rescue!

Vindt jij het leuk om op de hoogte te worden gehouden van mijn (nieuwe) blogs? Laat dan een reactie achter bij één van mijn verhalen. In dat veld kan jij aanvinken dat jij op de hoogte wilt blijven van berichten/reacties.